Trivio Boogie's Extreme 2018: zaterdag 1 september 2018
Hoogteprofielen beklimmingen

Waar een route op de kaart laat zien hoe je in de lengte- en breedterichting gaat bewegen, laat een hoogteprofiel zien hoe het klimmen en dalen over die route eruit ziet. Ook voor onze beklimmingen bestaan er hoogteprofielen waarmee we je graag al een beetje voorbereiden op wat er komen gaat! Benieuwd naar wat jou te wachten staat tijdens de 11e editie van Trivio Boogie's Extreme? Bekijk alle beklimmingen hieronder!

De Bemelerberg ligt op de overgang van het ‘middenterras van de Maas’ naar het ‘Plateau van Margraten’ en is zo’n 0,9 km. Een rit op deze heuvel neemt je mee door een bosrijk gebied waarbij je meermaals een prachtig uitzicht krijgt op de aanwezige flora en fauna en de aanwezige mergelgroeven. De grazende Mergellandschapen kijken rustig op terwijl jij naar boven slingert over de bochtenweg. Met een gemiddeld stijgingspercentage van 4,6% en een maximaal percentage van 7% ligt deze beklimming net ietsje hoger qua niveau.

De Camerig, officieel de moeilijkste klim van Nederland. Misschien gaan we een beetje ver als we zeggen dat de heuvel tussen Epen en Vaals bijna doet denken aan de flanken van de Alpen, maar de uitzichten zijn er mooi genoeg voor. De klim start bij de grote parkeerplaats van de Wingbergerhoeve, net buiten Epen. De klim bestaat uit verschillende korte 'muren' onderbroken door vlakke en dalende stukken. De Camerig heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 4%. Alhoewel, de eerste kilomter een gemiddeld stijgingspercentage van 7,7% heeft, dit is dan ook de lastigste kilometer. Veel wielrenners denken dat de top van de klim op de T-splitsing, maar wil je écht 'extreme', dan ga je nog even door want aan de rechterzijde volgt nog bij een kilometer vals plat! 

Wie kent hem niet? Als Nederlanders het over een beklimming in eigen land hebben, dan gaat het bijna altijd over de Cauberg. De wereldberoemde berg uit de Amstel Gold Race. De start van de Cauberg is niet te missen. De meeste wielrenners komen al dalend via de Daalhemmerweg op de gezellige, maar drukke T-splitsing. De weg draait eerst lichtjes naar rechts langs het kerkhof en daarna naar links. Als hier de benen nog goed voelen, dan kun je aan een krachtige demarrage denken. Maar let op, de Cauberg heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 6,5% en een maximaal stijgingspercentage van 13,1%. Hoe dan ook, de Cauberg is de must voor veel wielrenners. Iederen wil hem graag opknallen. Maar daar is hij voor velen net iets te lang voor, of misschien wel veel te lang...

De Doodeman, voor velen totaal onbekend. Gek genoeg komt dit niet door de moeilijkheid van de beklimming want de Doodeman is namelijk een stuk lastiger dan de Keutenberg. Terwijl beide bergen naar dezelfde top klimmen. Als het kappeltje aan de rechterkant van de weg opdoemt, dan kun je ervan uitgaan dat de pijn gaat beginnen. Vanaf hier gaat het namelijk 600 meter lang met gemiddeld ruim 11% omhoog. Pas halverwege het bosje aan de rechterkant gaan de stijgingspercentages weer snel omlaag. De laatste 400 meter klimmen nog mild, wie teveel heeft gegeven op het steile stuk, moet hier wel de prijs betalen. Met een maximaal stijgingspercentage van 15,6% wensen je veel succes! 
Echt lang rusten na de beklimming van de Kruisberg is er niet bij, want daarna neem je op de vijfsprong de afslag en in de daaropvolgende afdaling kun je de beklimming van de Eyserbosweg al bestuderen. Deze vrij rechte weg van 0,9 km die begint in het dorpje Eys lijkt op het begin goed te doen, maar wordt al snel steeds steiler zodra je de bomen bereikt. De kunst is dus om in het eerste stuk zo rustig mogelijk te blijven. Net voordat je het bos ingaat begint namelijk het echte spektakel met een top van 18%. Onze eigen Michael Boogerd demarreerde hier keer op keer tijdens de Amstel Gold Race; “Als je de dode knotwilg aan de linkerkant van de weg ziet en je zit nog goed, dan moet je gaan!” Als amateur is het echter flink afzien en velen moeten hier toch echt afstappen. Of demareren dan zo’n goed idee is? Let op dat je je kruit niet direct verschiet want er staat je later in de route nog van alles te wachten! 😉 Gelukkig vind je bovenaan wel een van onze verzorgingsposten.
Al rijdend door het glooiende akkerlandschap en langs de boerderijen en de vakwerkhuizen bij Elkenrade, daal je af richting de voet van de volgende beklimming; de Fromberg dient zich aan. Eindelijk weer een minder steile beklimming waarbij je vooral kunt genieten van het mooie Heuvelland en de wijngaarden rondom de Fromberg. Al tijdens de eerste meters van de helling passeer je, door de hoge aanloopsnelheid, het steilste stuk van 9%. Kom je dit eerste gedeelte goed door, blijf dan rustig tot de volgende bocht naar rechts. Daarna komt een fijn stuk van ongeveer 500 meter omhoog waarbij je een goede kans hebt voor een demarrage en je de rest van deze ‘terrassenbeklimming’ van 1,2 km in totaal kunt uitfietsen.
De Geulhemmerweg, in de volksmond ook wel Geulhemmerberg genoemd is een mooi opwarmertje om mee te beginnen. Al genietend van de natuur en de oude rotswoningen aan het begin, beklim je onder redelijke percentages deze eerste berg. Deze eerste klim begint iets steiler in het gehucht Geulhem en wordt daarna vlakker wanneer je aankomt in het dorp Berg en Terblijt. Met een gemiddeld stijgingspercentage van 4,4% en een maximaal percentage van 7% een prima opwarmer. Na het fietsen van in totaal 1,4 km op deze heuvel, lacht het café bovenaan je al toe terwijl je net weer een beetje op adem gekomen bent.
Ben je op zoek naar een kort maar pittig stukje trappen? Dan is het begin van de Gulperberg vanuit het gelijknamige dorpje Gulpen zeker een klim waarop je kunt vinden wat je zoekt want de piek van 17% tik je al snel aan en dan is het ploeteren voor velen. Al snel heb je het idee dat je stalen ros gaat stijgeren en je voorwiel elk moment los kan komen van het wegdek. Dat gevoel is er echter maar even, want na zo’n 200 meter is de echte piek er wel uit en klim je op een gelijkmatiger niveau naar boven. De totale beklimming betreft zo’n 0,9 km.
De Heiweg, ook bekend als Mescherberg is een heuvel in het Heuvellang gelegen tussen Mesch en Moerslag. Deze klim begint stevig met een stijgingspercentage van 8%. Mocht hier de weg rechtdoor zijn gemaakt, dan had deze klim met zijn 59 hoogtemeters zeker in de top van Nederlandse ranglijsten gestaan. Nu de ruime (haarspeld)bocht er toch moet je zeker niet vergeten te genieten van het prachtige uitzicht. De Heiweg, 1,5 kilometer lang en met een maximaal stijgingspercentage van 9,2% was in 2014 onderdeel van de 7e etappe van de Eneco Tour en werd in 2017 opgenomen in de Amstel Gold Race.
De beklimming van de Kalleberg is 0,6 kilometer lang en overbrugt met een gemiddeld stijgingspercentage  van 3,7% een hoogteverschil van 22 meter. De weg over de heuvel is een bekende weg bij het wielrennen. Hij stijgt van 109 meter naar 135 meter. De klim ligt in de sector Sint Geertruid en Noorbeek in Zuid-Limburg en is een van de officiele hellingen in de wielerklassieker Amstel Gold Race.
De Kloosterberg, de fiets- en natuurliefhebbers komen hier helemaal aan hun trekken. De Kloosterberg is namelijk een parel in het noordwesten van Zuid-Limburg. De klim start na het spoor direct pittig. De weg neemt vervolgens iets gas terug in het begin van het bos. We kunnen je alvast voorbereiden, bij het verdwijnen van de belijning op de weg begint het slotakkoord. Een paar honderd meter stijgt met ruim 8%. De Kloosterberg is een prachtige beklimming door een zeer mooie omgeving. 
De Koulenbverg ('Koelenberg') is de zuidelijkste uitloper van het Centraal Plateau en heeft een maximale hoogte van 141,2 meter boven NAP. De naam van de heuvel komt van de buurtschap Koulen die op de top van de heuvel is gelegen. De Koulenberg mag een onbekende klim qua naam zijn, hij komt erg vaak voor in toertochten. Het smalle holle weggete wordt steiler naarmate je verder komt. Het verloop komt overeen met de Eyserbosweg, maar is daarintegen wel een stuk makkelijker. De Koulenberg heeft een maximaal stijgingspercentage van 10,7% en is ongeveer 600 meter lang. 
Na het voorproefje op de Gulperberg ligt er al snel wéér zo’n explosief kuitenbijtertje op je te wachten! Maak je borst maar nat als je nog rustig door het dorpje Wahlwiller fietst, want aan het begin van de Kruisberg - officieel ‘Botterweck’ genoemd - doemt een kort maar steile beklimming voor je op. Met maar 0,5 km te gaan maar een maximaal stijgingspercentage van 17% en een gemiddelde van 9,5%, weet je dat het pijn gaat doen. Als de houten balustrade aan de linkerkant van de weg begint, weet je dat het laatste gedeelte van het steile stuk bijna achter je ligt. Het is echter nog niet afgelopen. Pas na de kromming naar links, ben je boven en heb je de Kruisberg overwonnen!
Eén van de bekendste beklimmingen uit de Amstel Gold Race en geliefd onder velen door het fantastische uitzicht, de heerlijk lopende klim, en de brede en goed geasfalteerde weg. Neem na vertrek uit Slenaken de eerste bocht rechts en de weg meandert verder naar boven waarbij je kunt genieten van het uitzicht op het mooie Gulpdal. Het moeilijkste gedeelte van de klim zit echter voor de haarspeldbocht door het Roebelsbos die je het échte gevoel van een berg geeft. Hierna kun je sprinten naar het einde, maar met 500 meter is dat toch net te lang voor velen. Nee, de Loorberg geeft haar schoonheid niet zomaar prijs. Veel wielrenners denken er dan ook bij hotel Slenaken te zijn, maar in de bocht naar rechts loopt het dan alsnog vals plat omhoog. Met een maximaal stijgingspercentage van 6% over 1,3 km is dit een redelijk gelijkmatige beklimming.

Wil jij ‘Extreme’? Kies dan voor de verborgen parel op de Loorberg genaamd Rode Kruisweg of voor de kenner; ‘het Kersenpad’. Zeshonderd meter na de start van de klim sla je vlak voor het huis aan de linkerkant van de weg linksaf een smal weggetje in. Daarmee verandert de lekker lopende Loorberg in een echte kuitenbijter waarvoor je je borst nat kunt maken! Enkele honderden meters liggen de stijgingspercentages namelijk bijzonder hoog voor Nederlandse begrippen. Na een kleine 500 meter komt het Kersenpad weer uit op de Loorberg.
De 'Oerenberg' ligt tussen Eckelrade en Cadier en Keer. Deze weg wordt vaak gebruikt door fietsers als mooie doorsteek tussen noord en zuid. De Oerenberg is qua statistiek niet erg bijzonder, het heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 6,3%, maar het prachtige asfalt en de slingerende weg maken dat deze beklimming opvalt. Hij is kort, maar zeer heftig. Als je niet op tijd terug schakelt sta je hier volledig geparkeerd. De Oerenberg is 600 meter lang en heeft een maximaal stijgingspercentage van 14,1%. 
De beklimming van de Keunestraat in Cadier en Keer, in de volksmond ook wel de ‘Roezekoel’ genoemd is een iets pittiger klimmetje dan de vorige twee. Met maar 0,6 km, maar een maximaal stijgingspercentage van 9% loopt deze rechte weg vrij steil omhoog naar het dorp Cadier en Keer. In het dorp stijgt de weg nog licht door voordat de top wordt bereikt. Het gemiddelde stijgingspercentage komt uit op 5,3%.

De beklimming van de Savelsbos is 1,6 kilometer lang en overbrugt met een gemiddeld stijgingspercentage van 3,9% een hoogteverschil van 63 meter. De klim ligt in de sector Maastricht & Cadier en Keer. De Savelsbos krijgt maar liefst 39 klimpunten met o.a. een steilste stuk van 7%.

De Snijdersberg is een venijnige beklimming di evanuit het Maasdal omhoog klimt. Langs het spoor worden de eerste hoogtemeters in rap tempo overwonnen. In de haarspeldbocht neemt de weg meer in steilte toe, daarna worden stijgingspercentages van boven de 10% makkelijk gehaald. Na de flauwe bocht naar links komt de top in zicht, waarmee deze lastige klim achter de rug ligt. Maar vergis je niet, met een maximaal stijgingspercentage van 12,9% is deze klim zeker geen makkie! 
Na de afdaling van de Kütersteenweg draai je links om te beginnen aan 0,4 km lange beklimming van de Wolfsberg. Deze ziet er imposanter uit dan het hoogteprofiel lijkt. De klim trekt al snel richting de 8% en vervolgens het maximale stijgingspercentage van 12%. Al snel kom je echter aan op onze verzorgingspost bij Landal De Waufsberg waar je behalve het uitzicht op de mooie huisjes, ook even tot rust kunt komen met een hapje en een drankje. Het tweede gedeelte richting Hoogcruts voelt als vals plat en leidt je naar de afdaling van de Piemert.

 

 

©2018 - Trivio Boogie's Extreme | Disclaimer